براي تو

گفتم : اين روزها دل خيلي بهانه تو را مي گيرد٬ هواي ديدن تو را دارد.

گفت : مي دانم همه چيز بهانه ايست براي شانه به شانه در حال و هواي هم بودن . رفتن ٬ نشستن و گريه كردن .

گفتم : چرا گريه ؟ رفتن و نشستن درست . اما گريستن را نمي خواهم ... نه.

گقت : براي حرمت نگاه ناگهان ٬ براي يك دل دريا حرف نگفته ...

گفتم... و براي هرآنچه كه گفتم و گفتم و نشنيدي .

گفت : براي آنچه خواستم و بودي . خواستي و نبودم  و براي هر چه كه نمي دانم .

گفتم : در تمام اين سالها ٬ كه همه از يادش برده بودند ٬ تو تنها كسي هستي كه هستي .

گفت : در اين دل دل دلواپسي ... وقتي تو هستي انگار همه نيستند ..تو هستي...تمام ناتمام من...

... و من هر شب تمام نگرانيهايم را به تو واگذار مي كنم

به هر حال تو تمام شب بيدار هستي ....

من از نسل وسوسه سيب بهشتم ٬ من از يك سيب شروع شدم ٬ از يك درخت در باغچه اي كه از بهشت جدا شده بود . من از يك حرف شروع شدم . يك سيب و يك حرف ... سيب را به دو نيم مي كنم . نيمي را به تو مي دهم و نيمي ديگر را ...

روزهام مي گذره ٬ بدون اينكه احساس كنم ..سرگرمم.. يه جور دل مشغولي ...يه انگيزه... يه هدف ...و يك عشق......خدا رو شكر مي كنم

دوستت دارم خداي من